Print deze pagina
woensdag, 21 maart 2018 14:46

Oproep: blijft protesteren tegen de aanvullende ID-plicht bij verkiezingen

Al sinds de invoering van de aanvullende ID-plicht bij verkiezingen in 2009 protesten mensen wanneer zij hun stem uitbrengen tegen het feit dat zij niet door overleggen van hun stempas mogen meedoen aan de verkiezingen, maar gedwongen worden om eerst met het tonen van een identiteitsbewijs te bewijzen dat zij zich niet schuldig maken aan identiteit- en verkiezingsfraude.

Burgerrechtenvereniging Vrijbit roept een ieder op om hiertegen te blijven protesten. We stellen daarvoor ook weer een geactualiseerde voorbeeldbrief beschikbaar.

Dit keer gaat het zowel ( in de meeste gemeentes) om stemgerechtigden voor de gemeenteraadsverkiezingen en alle Nederlandse staatsburgers die een oproep kregen om mee te doen aan het referendum over de nieuwe wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten(Wiv).

Wie aangeeft niet gediend te zijn van deze onnodige en van absoluut wantrouwen getuigende ID-plicht lucht niet alleen ter plekke zijn hart, maar is ervan verzekerd dat de voorzitter van het kieslokaal deze klacht officieel moet noteren en doorgeven aan de Kiesraad.

De tekst van de voorbeeldbrief luidt dit keer:

Dat ik als stemgerechtigde voor het referendum over de Sleepwet en/of de gemeenteraadsverkiezingen naast het tonen van mijn persoonlijke stempas(sen)- voorzien van naam, adres, geboortedatum, uniek kiesnummer en technische echtheidskenmerken-  aanvullend aan de hand van een identiteitsbewijs moet aantonen dat ik me niet schuldig maak aan verkiezingsfraude door mij voor een ander uit te geven, acht ik een ontoelaatbare vorm van wantrouwen vanuit de overheid. Zeker waar dit het kiezen in eigen stemlokaal’ betreft.

Ook protesteer ik tegen de rechtsongelijkheid die bij de verkiezingen ontstaat nu kiezers die persoonlijk hun stem uitbrengen zich met een origineel identiteitsbewijs moeten laten identificeren, terwijl voor het uitbrengen van de stem bij volmacht een kopie van het identiteitsbewijs van de betrokkene voldoet.

Ik sta erop dat mijn verklaring wordt opgenomen in het verslag van bevindingen van dit stemlokaal.

Toelichting

In 2009 werd de aanvullende ID-plicht bij verkiezingen ingevoerd. Zogenaamd om verkiezingsfraude via persoonsverwisseling tegen te gaan, maar feitelijk als symboolpolitiek van een overheid die daadkrachtig wenste over te komen en als ontmoedigingsmaatregel tegenover burgers die geen paspoort of ID-kaart meer wilde aanvragen vanwege de dat jaar ingevoerde vingerafdrukverplichting.

Inmiddels hoeven er (mede dankzij actie van Vrijbit) geen vingerafdrukkenmeer te worden afgegeven voor het ID-bewijs. Ook liet de Kiesraad aan Vrijbit weten dat zich sinds 2012 slechts twee gevallen bekend waren van burgers die daadwerkelijk met een verkeerde pas hadden gestemd en daarnaast 2 journalisten hadden getracht te frauderen om aan te tonen dat het mogelijk zou zijn.

De twee officiële gevallen ( een jongen van 17 die met de pas van zijn opa wilde stemmen en een burger die net verhuisd was en in zowel de oude als nieuwe gemeente een stempas had gekregen) tonen duidelijk aan dat de aanvullende ID-plicht bij verkiezingen voor de gehele bevolking in elk geval geen middel vormt wat ook maar in de verste verte als proportioneel zou kunnen worden aangemerkt.

Maar het grootste bezwaar is en blijft dat deze ID-plicht bijdraagt aan het ongezonde klimaat van wantrouwen tussen de burger en de overheid:

  • Een ongelofelijk ongedifferentieerd algeheel wantrouwen van de overheid naar de bevolking toe door van iedereen die met een persoonlijke- en van tal van veiligheidskenmerken en persoonsgegevens voorziene- stempas te eisen dat men door het tonen van een officieel ID-bewijs aantoont dat men zich niet voor een ander uitgeeft. De regering institutionaliseert daarmee een ongekend groot wantrouwen tegenover de bevolking omdat in principe iedere burger hiermee als potentieel verdachte van stemfraude wordt bestempeld.
  • Een wantrouwen van de burger naar de politiek toe omdat men A- als potentiële crimineel wordt behandeld. Nota bene door de overheid die hen behoort te vertegenwoordigen. En B- wordt opgezadeld met een ID-plicht waarvan, in tegenstelling tot de schrijnende gevolgen, nut en noodzaak niet zijn aangetoond.

Naast de dramatische gevolgen van bovenstaand wantrouwen voor het in stand houden van een parlementaire democratie in het algemeen, bevordert het in elk geval ook beslist niet de gewenste grotere opkomst van stemgerechtigden bij verkiezingen.

Dat de jarenlange waarschuwingen, over wat het gevolg is van wet-en regelgeving waarmee de overheid de burger als potentieel verdachte bestempelt, terecht waren wordt in het kader van het opkomend populisme en fascisme met de dag duidelijker. Dat zal ongetwijfeld niet alleen gevolgen hebben voor de opkomstpercentages maar ook in uiting komen in de uitslag van de komende verkiezingen.

Naast deze principiële bezwaren blijven we er eveneens op hameren dat de aanvullende ID-plicht bij verkiezingen staatsrechterlijk ‘rammelt’:

  • Dit omdat de verplichting niet strookt met de fundamentele waarden waarop ons rechtsstelsel is gebaseerd, namelijk dat een ieder uitsluitend als daar gegronde reden voor zijn als verdachte mag worden aangemerkt. Een principieel uitgangspunt waardoor de bevoegdheden van de voorzitter van het stemlokaal, net als vóór de invoering van de aanvullende ID-plicht, beperkt dient te blijven tot het recht om uitsluitend IN GEVAL VAN TWIJFEL het tonen van een identiteitsbewijs te vorderen.
  • Omdat er rechtsongelijkheid mee wordt gecreëerd naar burgers toe die niet over een tot 5 jaar verlopen ID-bewijs kunnen beschikken maar op grond van hun staatsburgerschap ZELF ( en niet bij schriftelijke volmacht door een ander) hun stem willen kunnen uitbrengen. Dat betreft in het bijzonder de burgers die zich al vanaf 2006 verzetten tegen de introductie van de biometrische op afstand uitleesbare paspoorten en ID-kaarten, waarvan de afschaffing van de vingerafdrukverplichting geen afdoende oplossing biedt en de juridische procedures ( momenteel ter beoordeling van het EHRM) nog voortduren.
  • Omdat kiezers die zelf hun stem uitbrengen gedwongen worden om een origineel identiteitsbewijs te tonen, terwijl voor het bij volmacht stemmen van hen die niet zelf aanwezig zijn een kopie van dit document voldoet, hetgeen ook rechtsongelijkheid vormt.

Vervolg actie Kies Keurig

De Kiesraad heeft na jarenlange protesten laten weten dat onderzoek aantoont dat de ID-plicht inderdaad geen oplossing biedt voor een bestaand probleem. Maar het verzoek van Vrijbit om dan ook een eind te laten maken aan de idiote dat kinderen zich tegenover hun ouders moeten identificeren aan de hand van een ID-bewijs ( en vica versa), vrienden tegenover vrienden, buurtgenoten, eilanders die elkaar kennen enz. werd door de Kiesraad niet ingewilligd.

Daar gáát de Kiesraad niet over zo liet men ons weten, maar zou enkel op initiatief van ‘politiek Den Haag’ kunnen worden geregeld.

Alwaar in elk geval weinig te verwachten valt van de huidige politieke machthebbers die – om maar eens een uiterst actueel voorbeeld te noemen- niet schroomden om een Wiv aan te nemen die tal van fundamentele mensenrechten schendt en als burgers zich daar middels een referendum tegen proberen uit te spreken glashard liegen over de inhoudt van deze wetgeving, het volk schofferen dat ze toch te dom zijn om te begrijpen waarover het gaat en zelfs keihard liegen over de inhoud van de wet.

Toch is Vrijbit voornemens om politieke partijen die wel open staan voor pogingen om de kloof tussen de overheid en de burger te dichten, te vragen stappen te ondernemen om de Kieswet op dit punt te laten wijzigen. Wellicht is het een goed moment om in 2019, wanneer het vrouwenkiesrecht haar100 jarig bestaan viert de aanvullende ID-plicht bij verkiezingen die dan 10 jaar bestaat ( tenminste voor kiezen in eigen kieslokaal) af te schaffen.