Stem WIJS voor de nieuwe samenstelling van de Eerste Kamer & protester mee tegen de ondoelmatige en beledigende aanvullende ID-plicht bij verkiezingen. ( met update 16-3-2015)

woensdag, 19 november 2008 15:18

Alternatief bezwaar tegen EPD

Reeds meer dan 100.000 Nederlanders blijken ondanks de absurde bezwaarprocedure bezwaar te hebben gemaakt tegen opname in het elektronisch patiëntendossier EPD. Volgens minister Klink van Volksgezondheid zijn dat er minder dan waarop was gerekend. Uit proeven met het EPD was gebleken dat zo'n 1 procent van de patiënten niet meewerkte. Als dat bij de daadwerkelijke invoering ook het geval zou zijn, zouden zo'n 160.000 mensen bezwaar aantekenen.

Vrijbit loopt alvast op de zaken vooruit en stelde een alternatief bezwaarformulier op in afwachting van minister Klink die plannen ontwikkeld om via internet bezwaar te kunnen maken met gebruik van de DigiD. Zodat u niet massaal aan de DigiD hoeft en gewoon dit alternatief kunt afdrukken, invullen en opsturen.

Daarnaast hebben we een kant en klaar verzoek tot verwerping van de invoering van het elektronisch patiëntendossier aan de Eerste en Tweede kamer voor u klaar staan. Afdrukken en opsturen is het devies.

Druk onderstaande PDF files af met uw printer.Of download de bestanden naar uw computer, stuur ze vervolgens naar de volgende adressen:

Alternatief bezwaarschrift

Aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn & Sport A.Klink

Postbus 20350

2500 EJ

Den Haag

Verzoek aan de Eerste Kamer

Aan de leden van de Eerste Kamer der Staten Generaal

Postbus 20017

2500EA

Den Haag

Verzoek aan de Tweede Kamer

Aan de leden van de Tweede kamer der Staten Generaal

Postbus 20018

2500EA

Den Haag

Gepubliceerd in Dossier EPD

Zoals we op Nieuwjaarsdag al berichtten konden er begin dit jaar, nog steeds geen vingerafdrukvrije ID-kaarten worden aangevraagd, hoewel de Eerste Kamer al medio december met de formele wetswijziging daartoe instemde.Zie…Die situatie is tot op heden niet veranderd omdat de wetswijzigingen domweg niet gepubliceerd worden en daardoor geen kracht van wet krijgen.

Burgerrechtenvereniging Vrijbit schreef hierover brieven aan de minister en Eerste en Tweede Kamerleden en vroeg de parlementsleden daarbij tevens om niet langer lijdzaam aan te zien dat de regering doet voorkomen alsof met de uitgifte van een vingerafdruk-vrije ID-kaart de bezwaren tegen de Paspoortwet van de baan zouden zijn, of buiten de reikwijdte van de nationale beslissingsbevoegdheid zouden vallen.

Gepubliceerd in Dossier Paspoortwet

3 Miljoen burgers gaven hun vingerafdrukken af voor aanvraag van paspoort of ID-bewijs

Sinds 21 september 2009 hebben inmiddels ruim 3 miljoen Nederlanders een nieuw paspoort of ID-kaart aangevraagd. Daarbij werden zij genoodzaakt om zowel een pasfoto aan te leveren, waar een digitale gezichtsscan van wordt gemaakt, als hun vingerafdrukken af te geven.

Dit grote aantal laat zich verklaren door het feit dat de paspoorten en ID-kaarten weliswaar reisdocumenten zijn, maar sinds de invoering van de Wet op de Uitgebreide ID-plicht (WU-ID) sinds 2005 ook fungeren als nationale persoonsbewijzen voor binnenlands gebruik. Wie niet over een geldig ID-bewijs beschikt, loopt sinds 2005 het risico beboet en/of gearresteerd te worden. Sinds 1 oktober 2010 zelfs om als zodanige verdachte te worden aangemerkt dat de politie zich bevoegd acht, op grond van de wet identiteitsstelling verdachten en veroordeelden, vingerafdrukken en gezichtsscan af te nemen. Men wordt bovendien uitgesloten van deelname aan nagenoeg alle sectoren van het gewone maatschappelijke verkeer.

Gepubliceerd in Dossier Paspoortwet

Op 26 oktober 2014 schreef Burgerrechtenvereniging Vrijbit een brandbrief naar de leden van de Tweede en Eerste Kamer. Daarin werd betoogd:

  •         Dat het fundamentele recht op een privéleven van de burger sinds 2001  stelselmatig en op grote schaal is ingeperkt en wordt geschonden.
  •         Dat het beleid van alle kabinetten deze eeuw gericht was op het toenemend gebruik van grootschalige dataverwerking-systemen waarmee zoveel mogelijk gegevens van de burger kunnen worden geregistreerd. En op invoering/ aanpassing van wet-en regelgeving die het mogelijk maken om in toenemende mate alle doen en laten van de burger te controleren en te monitoren.
  •         Dat het parlement ernstig te kort is geschoten in de opdracht die ze heeft om de fundamentele rechten van de burgers te verdedigen.
  •         Hoe schrijnend de situatie is van burgers die hun recht op bescherming van een privéleven gerespecteerd willen zien en daarin worden tegengewerkt door de eigen overheid.

Vrijbit riep de Tweede- en Eerste Kamerleden met klem op om notitie te nemen van de grote zorgen over, en bezwaren tegen, het functioneren van het huidige politieke bestel waarin fundamentele rechten van burgers onvoldoende door het parlement worden verdedigd. Met (opnieuw) het concrete verzoek, om drastische verandering in de situatie te brengen en voortaan, niet alleen in woorden maar DAADWERKELIJK, er op te gaan toezien dat het recht op een privéleven van de burgers als FUNDAMENTEEL recht wordt beschouwd en gewogen. In concreto om geen enkel voorstel voor wet-of regelgeving te accepteren dat de privacy van de burger verder inperkt, en al helemaal niet als bij voorstellen daartoe niet wordt voldaan aan de eisen van (concreet omschreven) doelbinding, subsidiariteit en proportionaliteit. Zijnde de eisen zoals vastgelegd in het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) en het Handvest van de Grondrechten van de EU, waar  de Nederlands Staat zich aan te houden heeft.

Ook stelde Vrijbit het Parlement op de hoogte van het feit dat het College voor de Rechten van de Mens gevraagd is om de bescherming van het recht op privacy tot een van de speerpunten van haar beleid te maken.

Evenals van het feit dat het disfunctioneren van het College Bescherming Persoonsgegevens op terrein van de Zorg  zodanige proporties heeft aangenomen dat Vrijbit zich genoodzaakt zag om hierover formeel een klacht in te dienen tegen de toezichthouder in het belang van de bescherming van het recht op privacy van patiënten en behoud van het medisch beroepsgeheim.

 ‘We hopen dat u, met ons, onderkent dat waar overheden en het bedrijfsleven zich veroorloven om zonder toestemming of zelfs medeweten van betrokkenen hun medische persoonsgegevens te gaan verzamelen en verwerken het fundamentele recht op bescherming van een privéleven de facto definitief de nek om wordt gedraaid’.

Download Brief aan de Eerste Kamer: pdf

Download Brief aan de Tweede Kamer: pdf

Speerpuntbrief aan College voor de Rechten van de Mens pdf

Klacht disfunctioneren CBP  pdf

 

Gepubliceerd in Persberichten

Op 2 Juli 2009 deed de vereniging Vrijbit nogmaals een poging om ons kabinet tot inkeer te brengen middels een schriftelijk verzoek, dit in het kader van de binnenkort te verwachten Wet Bewaarplicht Telecommunicatiegegevens waarvoor op dit moment nog een wetsvoorstel (31145) in behandeling is. Vrijbit richt zich aan de Eerste Kamer met een Verzoek tot afwijzing Wetsvoorstel Bewaarplicht Telecommunicatiegegevens.

Deze wet verplicht internet providers om alle internetverkeer en telefoongegevens van hun klanten voor een bepaalde tijd op te gaan slaan, en op afroep inzichtelijk te maken aan het Ministerie van Justitie. Een van de belangrijkste bezwaren van Vrijbit is het registreren van ieders telefoon,mail en internet gedrag als grove inperking te beschouwen van het recht op persoonlijke vrijheid. Daarmee schendt een overheid de bescherming van het individu. De vrijheid om zich onbeperkt te kunnen informeren en onbespied met anderen van gedachten te kunnen wisselen.

Gepubliceerd in Dossier Bewaarplicht

stembureauAlle partijen zijn nu met hun verkiezingsprogramma’s gekomen voor de verkiezingen op 9 juni a.s. Het is interessant om na te gaan in hoeverre zij aandacht besteden aan het beschermen van de privacy of het eigenlijk maar van ondergeschikt belang vinden.

Douwe Jansz keek met een kritische blik voor ons naar de diverse verkiezingsprogramma's die gemiddeld toch zo'n 50 tot 70 pagina's tellen en maakte een een korte maar krachtige samenvatting van de 'privacy standpunten' van de belangrijkste politieke partijen.

Gepubliceerd in Wet en Regelgeving