Print deze pagina
dinsdag, 05 oktober 2010 00:05

Kind- en jeugdpanopticum

Vrijbit maakt zich, samen met velen, grote zorgen over de manier waarop in deze maatschappij wordt omgegaan met de jeugd betreffende het opzetten van de kind- en jeugdvolgsystemen. De essentie van een gezonde omgang tussen volwassenen en kinderen, waarbij kinderen gestimuleerd worden om vanuit hun eigen individualiteit en omstandigheden zo goed mogelijk op te groeien tot evenwichtige volwassenen menselijke omgang dreigt, in Nederland anno 21ste eeuw, verloren te gaan.

We signaleren dat zowel de media als de politiek zich de afgelopen jaren met een nauwelijks verhulde gretigheid hebben geworpen op berichtgeving over alle afschuwelijke affaires waarbij kinderen ten schachtoffer vielen aan ontvoeringen, misbruik, mishandeling en moord. Hoe gruwelijk het is dat kinderen dit overkomt staat buiten kijf. Dat er bekendheid aan moet worden gegeven, opdat niemand kan doen alsof dit soort zaken in onze moderne beschaafde westerse wereld niet zouden voorkomen, is glashelder. Dat geldt evenzeer voor berichtgeving over de manier waarop het niveau van het onderwijs zo slecht is geworden dat het geen taboe meer is om te constateren dat vele studenten en leerkrachten in het hoger onderwijs, qua elementaire taal en rekenvaardigheden, niet beter scoren dan het vereiste lagere school niveau van negenjarige kinderen. Over de ongezondheid van onze jeugd, die te dik en op de pillen vegeteert i.p.v. opgroeit.

Maar er valt veel af te dingen op de conclusie die getrokken wordt dat de problemen zouden kunnen worden opgelost door betere registratie- en volg systemen. We zien nu dat er nauwelijks reflectie is over de oorzaken van de problemen laat staan over hoe je daar dan verbetering in zou kunnen brengen. Dat is ook veel ingewikkelder natuurlijk dan dat je het simpel houdt en er vanuit gaat dat je moderne problemen met moderne technologische mogelijkheden te lijf moet gaan. En zo zien we dat de technologie vervolgens gaat bepalen hoe we in de samenleving met elkaar om gaan.

De commerciële bedrijven zijn hierbij de aanjagers van de ontwikkeling en promotie verkoop en het onderhoud van de controlesystemen en ‘veiligheidsproducten’ waarmee kinderen elke minuut van de dag gevolgd kunnen worden.

De permanente kind volgsystemen worden aan de man gebracht als ‘location aware services’ of  tracking & tracing. In feite gaat het om pedagogisch volstrekt onverantwoorde systemen waarbij schade wordt aangebracht aan de directe leefwereld en gezonde ontwikkeling van kinderen. En schade aan een persoonlijke goede relatie van ouders en opvoeders met kinderen en jongeren.

Om mensen die instinctmatig aanvoelen dat het niet deugt om voortdurend kinderen te bespioneren behelpt de marketing zich van immorele angstzaaierij. Dit beoogt te voorkomen dat ouders, opvoeders en wetgevers een fatsoenlijke afweging maken of wat technisch mogelijk is wel verantwoord en wenselijk is. Een uiterst pervers middel omdat het mensen, die bezwaren maken tegen het kindpanopticum, bij voorbaat als schuldig bestempeld aan alle eventuele toekomstige ongelukken, ontvoeringen en misdrijven waarbij kinderen het slachtoffer van kunnen worden. Als je mensen er dan ook van kan overtuigen dat gevaren in het leven vermijdbare risico’s vormen, is dit helemaal effectief. Want wie wil nou op zijn geweten hebben dat je een kind moedwillig in gevaar brengt.

Ouders on-line is een van de organisaties die zeer verontrust is over de geschetste ontwikkelingen. Op 1 oktober publiceerde zij in het artikel ‘Tracking & tracing: immoreel, schadelijk en overbodig’ ook over de wijze waarop de commercie hun organisatie probeert in te schakelen door hen voor adviespanels te vragen en geld te bieden voor advertenties op hun website.

.