dinsdag, 07 oktober 2014 13:04

Jaarverslag 2013

Index

Bijlage

Bijlage

Toelichting op De 5 Principes van Privacy Preventie:

- Denkraam voor inzichtelijkheid van de complexe materie -

In de Nederlandse samenleving is het recht op bescherming van de persoonlijke vrijheid en lichamelijke integriteit, bij wet vastgelegd.

Nationaal in de Grondwet. En via internationale wetgeving o.a. in het Handvest van Fundamentele Rechten van de Europese Unie en het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). 1. Een ieder heeft recht op respect voor zijn privé leven, zijn familie- en gezinsleven, zijn woning en zijn correspondentie. 2. Geen inmenging van enig openbaar gezag is toegestaan in de uitoefening van dit recht, dan voor zover bij de wet is voorzien en in een democratische samenleving noodzakelijk is in het belang van de nationale veiligheid, de openbare veiligheid of het economisch welzijn van het land, het voorkomen van wanordelijkheden en strafbare feiten, de bescherming van de gezondheid of de goede zeden of voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen.( EVRM art 8)

Vrijbit stelt vast dat het in de praktijk echter droevig gesteld is met de persoonlijke vrijheid van de mensen om onbespied en ongehinderd hun leven naar eigen goeddunken in te richten. Sinds het begin van de eeuw is er in korte tijd zelfs een samenleving ontstaan waarbij er van de persoonlijke vrijheid maar weinig dreigt over te blijven.

Jarenlang heeft Vrijbit ervoor geijverd om zowel gewone burgers als wetenschappers, politici en persmensen, bewust te maken van het belang van deze ontwikkelingen. We mogen gerust stellen dat het thema, in de praktijk aangeduid als aantasting van de ‘Privacy’ inmiddels in brede kring wordt erkend als een van de grote kwesties van deze tijd.

De ervaring leert dat wie eenmaal doordrongen is van het probleem bijkans verzuipt in de veelheid van informatie en verwevenheid van dossiers als men de kwestie in volle omvang durft te benaderen.

Toch blijft Vrijbit ervoor pleiten om de problematiek niet uitsluitend te benaderen vanuit aparte dossiers of te vernauwen tot het focussen op de bescherming van persoonsgegevens. De kern van de zaak ligt namelijk dieper dan de kwestie dat er zoveel gegevens over de moderne mens worden vastgelegd en wetgeving ter bescherming van de opslag en verwerking van persoonsgegevens onvoldoende bescherming biedt.

De kern van de kwestie is dat de informatiestromen over iemands gedrag het individu zo inkapselen in een web van alle gegevens die over hem bekend zijn dat er een datapakket ontstaat wat als virtuele dubbelganger van de persoon een eigen leven gaat leiden.

De technologische mogelijkheden voor het delen, koppelen en analysen van gegevens en de mogelijkheden deze te gebruiken voor datamining, voor het omwerken tot gedragsprofielen en ze te ‘verrijken’ met observaties en beoordelingen van derden maken dat de virtuele afspiegeling van de persoon een eigen leven gaat leiden. Daarmee raakt de mens ondergeschikt aan zijn virtuele datapakket. Raakt de regie kwijt over zijn eigen leven. En loopt het risico om in een onontwarbaar kluwen draden terecht te komen zodra er iets fout gaat met zijn gegevens, deze op onjuiste wijze worden geïnterpreteerd of in handen vallen van kwaadwillenden.

Vrijbit is niet de enige die deze diagnose stelt.

De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (zie rapport i-Overheid) kwam tot eenzelfde conclusie. En het belang van een betere aanpak bij de kern wordt al jaren onderstreept door bijvoorbeeld de jaarverslagen van de Raad van State. Het belang van een goede aanpak van de kwestie bij de wortel volgt eveneens uit de rapporten van de Nationale Ombudsman, die jaar in jaar uit waarschuwt dat burgers in toenemende mate in onleefbare situaties terecht komen enkel vanwege het feit dat verkeerde data en datastromen niet te rectificeren blijken.

Vrijbit wil daarom een pragmatische oplossing bieden voor een nieuw denkraam om de problematiek te benaderen.

We zochten een raamwerk waarbinnen op eenvoudige wijze alle aspecten van de registratie- en controledrift van overheid en bedrijfsleven te vatten zijn. We gingen daarbij uit van de constatering dat de overheid de eigen burgers zowel collectief als preventief als verdachten en risicofactoren beschouwd. Dat leidt tot een actief beleid van de overheid om zoveel mogelijk over iedere burger te weten te komen en vast te leggen. Een werkwijze die gelijk is aan hoe de opsporing van criminelen wordt georganiseerd. Men probeert zoveel mogelijk te weten te komen wat er, waar dan ook, aan gegevens over iemand bekend zijn en tracht transparant te maken hoe iemand zich gedraagt, welke gedragspatronen hij vertoont en welke toekomstige gedragingen men op grond van die gegevens kan verwachten. Criminelen verspelen voor een deel hun recht op persoonlijke vrijheid. De gewone burger raakt die nu ook kwijt.

De ‘transparante samenleving is synoniem aan een maatschappij waarin de mens geen privacy meer kent.

 


« vorige volgende

Gelezen 69448 keer